Noubar Aslanyan

՛՛Կարծում եմ Հայաստանում անհրաժեշտ են փոփոխություններ, ՎԵՐԱԾՆՈՒՆԴ՛՛

Nairi — Tue, 08 Dec 2015 13:44:07 GMT

ԷՔՍԿԼՅՈՒԶԻՎ ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ Իսրայելից. ՛՛Կարծում եմ Հայաստանում անհրաժեշտ են փոփոխություններ,ՎԵՐԱԾՆՈՒՆԴ՛՛
2015-11-19 18:49:00

Մեր հյուրն է կոմպոզիտոր Նուբար Ասլանյանը: 

- Հարգելի պարոն Ասլանյան, Ձեր անուն ազգանունը ծանոթ է հայ արվեստասեր հասարակայնությանը: Դուք կոմպոզիտոր եք, ում ստեղծագործությունները հնչել են ԱՄՆ-ի, Լատին. Ամերիկայի, Եւրոպայի, Սկանդինավիայի, Իսրայելի, Ասիայի եւ, ինչ խոսք, նախկին ԽՍՀՄ մի շարք քաղաքներում... Վերջերս Երեւանում տեղի ունեցավ հայ ժամանակակից երաժշտության Երկրորդ փառատոնը, որտեղ կայացավ նաեւ Ձեր հեղինակած Չորրորդ լարային կվարտետի երեւանյան պրեմիերան: Կկիսվե՞ք Ձեր տպավորություններով:

- Ձեր նշած համերգը, ավելի ճիշտ, Հայոց Մեծ Եղեռնի 100 ամյա տարելիցին նվիրված «Խաչատրյանը եւ մեր ժամանակները» վերնագրով կայացած Հայ ժամանակակից Երաժշտության Երկրորդ Փառատոնը ընթացավ հոկտեմբերի 20-ից մինչ 27-ը , որտեղ հնչեցին հայ կոմպոզիտորների սիմֆոնիկ՝(մեկ համերգ՝ Հայաստանի Պետական Երիտասարդական Նվագախումբ)եւ երկու կամերային (Կոմիտասի եւ Ա.Խաչատրյանի անվան լարային քառյակներ, եւ բազմաժանր գործիքային, նաեւ ոկալ) ստեղծա-գործություններ): Եւ քանի որ ես նաեւ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ եմ, ուստի ինձ նույնպես հնարավորություն տրվեց մասնակցելու այդ փառատոնին, որի համար եւ, առանց հաճոյախոսության, շնորհակալ եմ Հայստանի Կոմպոզիտորների Միությանը՝ քանի որ բնակվում եմ Իսրայելում: Ես պիտի իմ շնորհակալությունը հայտնեմ(կարծում եմ նույնպես իմ գործընկերների կարծիքն եմ հայտնում) Մշակույթի նախարարությանը,որ այս էլ արդեն որ երրորդ անգամ նեցուկ է լինում հայ կոմպոզիտորական դպրոցին...:(Անցած փառատոնի հովանավորն էլ Հանրապետության Առաջին տիկինն էր): Ես իսկապես տեղ ունեմ արդարացի ձեւով հայտնել իմ շնորհակալությունը, քանզի վերջին 12 ամսում(անցած տարվա հոկտեմբերից այս տարվա հոկտեմբեր)հնչեցին Տրոմբոնի եւ նվագախմբի համար հեղինակածս Կոնցերտը,ինչպես նաեւ «Սիփանա քաջեր», փողի եւ նվագախմբի համար հեղինակածս Կոնցերտ պոեմը՝ նվիրված Ցեղասպանության 100 ամյակին(հենց այդ միջոցառմանը նվիրված համերգ երեկոյին),Ի դեպ երկու Կոնցերտներիս մենակատարներն էլ Իսրայելում հայտնի երաժիշտներ էին:

Եւ ահա, Հոկտեմբերի 27-ին էլ կայացավ իմ սիրելի ուսուցիչներ Գրիգոր Եղիազարյանին եւ Գրիգոր Հախինյանին նվիրված Չորրորդ լարային կվարտետիս երեւանյան պրեմիերան,(մինչ այդ երկու համույթների կողմից կատարվել էր Իսրայելում եւ Սթոքհոլմի «Շիստա» եկեղեցում...) որը մեծ վարպետությամբ կատարեց Ա.Խաչատրյանի անվան Լարային քառյակը: Գոհ եմ կատարումից, գոհ եմ ընդունելությունից, իսկ ամենակարեւորը հանգստացավ հոգիս՝ ուսուցիչներիս նվիրված գործը(2007թվին) կատարվեց Հայրենիքում.

-Ի՞նչն է ոգեշնչում Ձեզ ստեղծագործել, և ո՞ր ժանրի մեջ եք գերադասում ավելի շատ ստեղծագործել:

-Գամ վերջից՝ ստեղծագործում եմ բոլոր ժանրերում՝ ժող.գործիքներից մինչ սիմֆոնիկ նվագախումբ: Անհամեստորեն ասեմ, բավ է հայերեն, ռուսերեն կամ լատիներն լեզվով գրել համացանցում իմ անուն ազգանունը...այնտեղ ամեն ինչ գրված է: Հա, ի դեպ, նաեւ իմ կայքում...

Սիրված ժանրի եւ ոգեշնչման մասին՝ չունեմ առանձնակի սիրված ժանր: Ունեմ նախասիրություն գրել ծրագրային երաժշտություն , այստեղից էլ գալիս է ոգեշնչումը, զօրինակ՝ Երրորդ լարային քառյակս՝«Հայաստան 1988-1993» նվիրված Մեծն Էդվարդ Միրզոյանին («պատմում» եմ երկրաշարժի արհավիրքների մասին), Ցեղասպանության 50 ամյակին նվիրված Քայլերգ պոեմ փողային նվագախմբի համար Սարդարապատ» (1965), (ի դեպ հրեաները կատարել են), «Մենք»Կոնցերտը, Տրոմբոնի եւ նվագախմբի համար(2014),«Սիփանա քաջեր»(2005),Նվիրված Ցեղասպանությանը , Իսրայելում, լիբանանյան Երկրորդ պատերազմի անմեղ զոհերին նվիրված «Դիմում» մենանվագը Ալտի համար(2006), Դաշնամուրային Սոնատ (1993) նվիրված «մութ ու ցուրտ» տարիները անցկացրած ժողովրդին,Սոնատ Ֆլեյտայի եւ Հոբոյի համար՝ «Քելե լաօ, քելե էրթանք մըր էրկիր», նվիրված մեծ հայեր Շառլ Ազնավուրին եւ Քրքր Քրքորյանին(2001),«Հիմն Արցախին» ,քառաձայն երգչախմբի եւ նվագախմբի համար(1990 թ,կատարված չէ):Էլ չեմ ասում Արւմտյան Հայաստանի Հիմնը՝ Դ.Վարուժանի «Անդաստան» բանաստեղծության վրա...ինչ ասեմ,շատ կան,կարելի է նայել համացանցում: Այսպիսի հայրենասիրական գործերը անշուշտ ոգեշնչման աղբյուր,հետեւանք են...

- 1994 թվականից բնակվում եք Հայֆայում՝ Իսրայելի երրորդ քաղաքում: Կարծիք կա, որ հայերին ու հրեաներին դժվար է միաժամանակ անգամ նույն տարածքում գտնվել: Ինչի՞ց է, ըստ Ձեզ, ստեղծվել այդ կարծիքը:

-Այս կարծիքը ստեղծել է...«Հայկական ռադիոն»...Հիմա այդ առումով մի զվարճալի դեպք. Ամեն տարի, Հայաստանի անկախության օրվա կապակցությամբ Իսրայելում պատվավոր հյուպատոս, իմ մոտ բարեկամ պրն.Ցոլագ Մոմջիանը ,Երուսաղեմի «Նոտր Դամ» հյուրանոցի ռեստորանի բացօթյա մասում ընդունելություն է կազմակերպում՝ ճոխ սեղանով: Գալիս են զանազան երկրների դիվանագետներ, պատվավոր հյուրեր: Հերթական տոնակատարության ժամանակ հյուրերի կազմում դարձյալ տեսա Շմոել Միրոմին ՝ Հայաստանում Իսրայելի դեսպանին (նստավայրը՝ Երուսաղեմ): Նրա հետ կար մի բարձրահասակ մարդ: Շմոելը(մենք մտերիմ բարեկամներ ենք)ասաց. ՛՛Ծանոթացիր Նուբար, այս պարոնը մի ժամանակ Իսրայելի դեսպանն էր Հայաստանում(նստավայրը՝ Թբիլիսի)՛՛:Ծանոթացանք եւ առաջին հարցս նոր ծանոթին՝ Ի՞նչ կասեք Հայաստանի, կամ հայի մասին: Ու ասաց. ՛՛Որտեղ հայ կա,այնտեղ հրեան անելիք չունի»:Ու երեքով քահ քահ ծիծաղեցինք: Ես էլ ասացի. ՛՛Տես,դու ես ասում(եփրայերենում «դուք»չկա)՛՛:Կարծում եմ «պատասխանեցի Ձեր հարցին...

- Ամեն անգամ գալով Երևան ի՞նչ սպասումներով եք գալիս և ի՞նչ եք տանում Ձեր հոգում՝ երբ լքում եք Հայրենիքի սահմանները:

- Ներող եղեք, բայց «լքել» բառը տեղին չէ: Իմ ժամանակ լքելը օգտագործում էին վատ իմաստով: Այսօր սպորտային մեկնաբանը ասում է հեռուստատեսությունով «Գեւորգյանը լքում է խաղադաշտը»,կամ թե՝ «վարչապետը լքում է դահլիճը»(ես օրինակների մի ամբողջ ցանկ ունեմ մոտս պահած՝ դեպքերով, տարեթվերով,անուն ազգանուններով):Ոչ թե լքում է,այլ դուրս է գալիս խաղադաշտից,կամ թողնում է խաղադաշտը...Ես այսպես եմ կարծում: Հիմա իմ զգացմունքների մասին: Նախ ասեմ(եւ ասել եմ բազմիցս)Հայաստանը իմ մտքից ու սրտից ոչ մի վայրկյան դուրս չի եկել, որովհետեւ դուրս չի էլ կարող գալ: Չմանրանամ: Գոնե իմ ստեղծագործությունների վերնագրերը խոսում են այդ մասին... ուրիշ վկա պետք չէ: Իհարկե հուզմունք կա՝ եւ երկիր, նամանավանդ մեր տուն մտնելուց, եւ թե դուրս գալուց: Էլ չեմ ասում ծնողներիս շիրմին այցելելուց, ընկեր, բարեկամների հետ հանդիպելուց, չնայած, դրանց մեծամասնության հետ կապի մեջ եմ(հեռախոս, ֆբ, համացանցի այլ աղբյուրներ):Ես ՔԱՋԱՏԵՂՅԱԿ եմ Հայաստանի յուրաքանչյուր «անցուդարձին»՝ թե մշակույթի եւ թե քաղաքական ասպարեզում:Մի խոսքով՝«Իմ սիրտը լեռներում է»:Գալով սպասումներին՝ առանց Երեւան գալու էլ ՍՊԱՍՈՒՄ եմ, որ մի օր «մեր փողոցում էլ գարուն կգա»...

- Աշխարհում քաոս է, խաղաղ չէ նաև Հայաստանի ներքաղաքական կյանքը: Մարդկանց սոցիալական վիճակը ևս գնալով վատթարանում է. Ձեր հեռվից՝ ի՞նչը կարող է ՛՛փրկել՛՛ մեր երկիրը:

Մեր երկիրը կարող է փրկել իշխանության եւ ժողովրդի սերտ համագործակցությունը, մի բան, որ այսօրվա պայմաններում եւ օրերում ուտոպիա է: Չմանրանամ: Պատասխանեցի: Իսկ աշխարհում քաոս է, որովհետեւ չկա ԽՍՀՄ-ը՝ Ամերիկային հակակշիռ բալանսը: Նա էլ (Ամերիկան)ինչ ուզում, անում է: Բայց հօպ. Արդեն«մեկն» եկավ ու ասաց՝ Ну, погоди : Ես ուրախացա: Աշխարհում մեկը չպիտի իշխի՝ «գյադեք,էս կողմը անցեք», հետո էլ թե՝ «Չէ, էս կողմը անցեք», ու էդ բոլորը քաջնազարյան սրի տակով:Չեմ ընդունում:

- Ի՞նչ կարծիքի եք՝ հնարավո՞ր է ազգովի ապահովել Հայկական վերածնունդ և ի՞նչ է պետք անել դրա համար:

- Գիտե՞ք, եթե նայենք բառիս բուն իմաստով, վերածնունդ պետք է բոլորին եւ բոլոր ժամանակներում,քանզի հորի մեջ մնացած ջուրը հոտում է , պետք է փոխել...մի բան անել:

Կարծում եմ Հայաստանում նույնպես անհրաժեշտ են փոփոխություններ, ՎԵՐԱԾՆՈՒՆԴ:

-Գիտենք, որ այս տարվա հունվարին լույս տեսավ ձեր բանաստեղծությունների ժողովածուն հետաքրքիր անվանումով՝ «Ես պոետ չեմ»: Ինչպե՞ս հասկանալ:

- Այո,հենց այդ վերնագրով, որովհետեւ ես իսկապես պոետ չեմ, այն ամենը ինչ գրել եմ, հանպատրաստի է, եւ կապված է այս կամ այն իրողության կամ իրադարձության հետ:

«Ես չեմ ասում թե պոետ եմ,

Միշտ գրում եմ հանպատրաստից,

Բայց զգում եմ օրվա դավը,

Սիրտս ճմլվում է ցավից...՛՛

Սա է գրված գրքի կազմի վրա: Գիրքը բաղկացած է չորս մասից՝ 1. Թոռնիկներիս(ես երեք արու թոռների պապ եմ)

2. Նվիրումներ լուրջ եւ կատակ(հումոր եւ սարկազմ) 3. Հայրենասիրական, քաղաքական(բավակ անին սուր «բաներ»կան եւ 4.Լիրիկ անձնական՝ սա արդեն իմ «խոհանոցն» է, որ որոշեցի բացել, կիսվել մարդկանց հետ:

Գիրքս մեծ պահանջներ չունի, վաճառքի չեմ հանի, նվիրում եմ...

Հարցազրույցը վարեց՝ Արփի ՎԱՆՅԱՆԸ

Աղբյուրը՝ http://www.blogbox.am/arm/index.php?id=50594

Composer Noubar Aslanyan is a Member of Armenian and Israeli Composers Union

Nairi — Sat, 20 Mar 2010 06:57:27 GMT

Sweden - Stockholm, "Shista" church, After the Concert.

String Quartet <> and composer Noubar Aslanyan,

Noubar Aslanyan was born in Athens, Greece in 1943, and in 1946 he moved to Armenia. In 1973 he graduated from the Comitass Academy of Music in Yerevan, the composition class of Prof. Griqor Yeghiazaryan. In 1994 he came to Israel and since then he has been living and working here. His musical works have found acknowledgement in various spheres such as performing and education.

His musical pieces have been performed on various musical instruments and in various musical genres, e.g. solo, vocal-choir, chamber, symphony and brass orchestras, including music for children.
What also features Mr. Aslanyan is his programmatic music, about events relating himself and world events. For instance, in memory to Yitzhak Rabbin the song "He has gone" was created (1995), as well as Sonata for Cello solo "ENTEBBE-20" in memory to Yoni Netanyahu (1996), March-poem dedicated to the soldiers fighting against terrorism (2000), Cantata for a mixed choir a cappella, the "Harvest Holiday" (Succot) (1982), String Quartet No. 2 (1971-2001) in memory to the composer's parents Abraham and Esther Aslanyan, Concertino for Trumpet and String orchestra dedicated to his son Armen Aslanyan (1977), the vocal cycle "Will" (2006) for soprano and piano etc. His latest piece, "Appeal" (2006), for viola solo, is dedicated "To the innocent victims of this war" (2nd Lebanese war).

HYMN TO ARTSAKH(1990) Poem for Mixed Choir and Symphony Orchestra dedicated to heroes of Artsakh.

In his works the composer occasionally uses folk songs, contents and moods coinciding with his own programmatic music, updating these folk songs with contemporary composing techniques. String Quartet No. 3 "Armenia 88-93" and Sonata for Piano (1993) are to confirm the above said because they echo the 1988 disastrous earth quake and post-perestroika period, as well as the Sonata for Flute and Oboe (1977), Suite "In the Mountains" (2001), for woodwinds and piano dedicated to Honorary Consul of Armenia to Israel Mr. Tsolag Momjian, March-poem "Sardarapat" (1965) dedicated to the memory of Armenian victims of Genocide of 1915 in Turkey, etc. The concert-poem for trumpet and B Flat & Symph.Orchestra "The Braves of Sipan" (2005) Dedicated to the 90 th anniversary of the Armenian Genocide, "Monologue", autobiographical Sonata for Cello solo no. 2 (2006).
POEM - ELEGY for woodwind string quartet, In memory of the Armenian Genocide victim Hrant Dink (2007).

Aslanyan's favorite composers are Beethoven, Mahler, Shostakovitch, and Khachaturyan.

Mr. Noubar Aslanyan lives with his family in Haifa. He is an active member of the "Septima Association" and his creative activities have been promoting Israeli music. In 2003 his music was performec in the the Israeli Music Celebration. In 2004, on the occasion of the 56th anniversary of Israel's Independence, a whole concert of his music took place in the capital city of Armenia, Yerevan. His works were performed among other countries in the USSR, U.S.A., Israel, Canada, South Korea (ACL 2009), Sweden, Switzerland, Greece, Germany, Jugoslavia, Bulgaria and Armenia.

E-mail: noubar@012.net.il

For more Information please visit to Official site of Israel
Composers League

http://www.israelcomposers.org/Members.aspx?lang=English&letter=A&id=126

ՆՈՒԲԱՐ ԱՍԼԱՆՅԱՆ - Ստեղծագործական համառոտ բնութագիր

Nairi — Sat, 20 Mar 2010 06:40:20 GMT

Կոմպոզիտոր Նուբար Ասլանյանը կնոջ ու թոռնիկների հետ

ՆՈՒԲԱՐ ԱՍԼԱՆՅԱՆ

Ստեղծագործական համառոտ բնութագիր

Նուբար Ասլանյանը ծնվել է Հունաստանում, Աթենք քաղաքում 1943 թվին: Ավարտել է Երևանի ( Հայաստան) Կոմիտասի անվան Պետական Կոնսեր վատորիայի կոմպոզիցիայի բաժինը՝ղեկավար Գրիգոր Եղիազարյան (1973թ): Ւսրայելում է 1994թվից: Գործունեությունը կապված է երաժշտության հետ: Նրա ստեղծագործությունները ինքնահաստատված են կատարողական,ուսուցողական և համերգային բնագավառներում: Արտահայտված են նրանք զանազան գործիքային հնչողությամբ և ժանրերում՝ մենանվագի, վոկալ (երգչախմբային), կամերային, փողային և սիմֆոնիկ նվագախմբերի միջոցով: Մոռացված չէ նաեւ երաժշտությունը մանուկների համար: Ն. Ասլանյանին բնորոշ է նաև «ծրագրային» երաժշտությունը: Այն հետևանքն է մեզ շրջապատող իրադարձությունների և երևույթների.օրինակ՝«Նա գնաց» -երգ Իցխակ Ռաբինի հիշատակին(1995), Սոնատ մենանվագ թավջութակի համար «ԷՆՏԵԲԲԵ-20» Յոնի Նետանիյահուի հիշատակին (1996),«ԴԻՄՈՒՄ»՝ մենանվագ Ալտի համար,նվիրված լիբանանյան երկրորդ պատերազի անմեղ զոհերի հիշատակին(2006), ԿԱՆՏԱՏ «a cappella» խառը երգչախմբի համար «ԲԵՐՔԻ ՏՈՆ» (1982), նո.2 ԼԱՐԱ ՅԻՆ ՔԱՌՅԱԿ (1971-2001) նվիրված ծնողների՝ Աբրահամ եւ Եսթեր Ասլանյանների հիշատակին, ԿՈՆՑԵՐՏԻՆ Շեփորի և Լարային նվագախմբի համար (1977) նվիրված որդուն՝ Արմեն Ասլանյանին (առաջին կատարող) , «ՔԱՅԼԵՐԳ –ՊՈԵՄ» Փող. Նվագախմբի համար նվիրված տեռորի դեմ մարտնչողներին(2000),«ՀԻՄՆ ԱՐՑԱԽԻՆ»՝ գրված(1990)խառը երգչախմբի եւ սիմֆոնիկ նվագախմբի համար,նվիրված արցախյան ազատամարտիկներին, եւ այլն.... Երբեմն կոմպոզիտորը իր ծրագրային ստեղծագործություններում օգտագործում է ժողովրդական երգեր-մեղեդիներ, որոնց բնույթը , խորությունն ու բովանդակությունը համընկնում են գրված ստեղծագործության հետ՝«ակտուալ» են : Եվ այս ներդիր մեղեդիների մշակումները ներդաշնակ են 20-րդ դարի երաժշտական ոգուն: Համոզիչ օրինակներ՝ Նո.3 Լարային ՔԱՌՅԱԿԸ(1996),«ՀԱՅԱՍՏԱՆ 1988-19993» և Դաշնամուրի ՍՈՆԱՏԸ (1993)-որոնք արձագանքն են 1988թվի աղետալի երկրաշարժի և հետ «վերակառուցման»( perestroika) ժամանակաշրջանի: Կամ էլ ՍՈՆԱՏԸ Ֆլեյտայի եւ Հոբոյի համար «Քելե լաօ, քելե էրթանք մըր էրկիր» նվիրված Շառլ Ազնավուրին եւ Քըրք Քըրքորյանին(1977),«ՍԱՐԵՐՈւՄ» Սյուիտը՝ Փայտյա փողայինների եւ դաշնամուրի համար (2001),նվիրված Իսրայելում Հայաստանի Պատվո Հյուպատոս պ-րն Ցոլակ Մոմջյանին ,նաեւ Քայլերգ-Պոեմ «ՍԱՐԴԱՐԱՊԱՏ» փող. Նվագախմբի համար (1965)-նվիրված 1915 թվին Թուրքիայում Հայերի Ցեղասպանության Զոհերի Հիշատակին,«ՍԻՓԱՆԱ ՔԱՋԵՐ»Փողի եւ նվագախմբի համար գրված Կոնցերտ պոեմը նվիրված Ցեղասպանության 90 ամյակին,փայտյա փողային քառյակի համար գրված«Պոեմ Էլեգիա» Հրանտ Դինքի հիշատակին(2007)... Նուբար Ասլանյանին բոլորից շատ հոգեհարազատ են կոմպոզիտորներ ԲԵԹՀՈՎԵՆԸ, ՄԱԼԵՐԸ, ՇՈՍՏԱԿՈՎԻՉԸ եւ ԽԱՉԱՏՈՒՐՅԱՆԸ: Ն. Ասլանյանը բնակվում է իր ընտանիքով Հայֆայում, « SEPTIMA» երաժշտական ընկերության ակտիվիստ է եւ նպաստում է իսրայելյան երաժշտության առաջընթացին: Նրա ստեղծագործությունները հնչել են՝ ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Հարավսլավիայում, Հունաստանում, Բուլղարիայում, Շվեդիայում, Շվեցարիայում, Հարավ.Կորեայում(ACL 9) Գերմանիայում, նախկին ԽՍՀՄ հանրապետություններում, Իսրայելում, Հայաստանում եւ այլն: 　　

noubar@012.net.il

Լրացուցիչ տեղեկություններ ստանալու համար այցելեք Իսրայելի Կոմպոզիտորների Միության պաշտոնական կայք՝

http://www.israelcomposers.org/Members.aspx?lang=English&letter=A&id=126

НУБАР АСЛАНЯН - Краткая творческая характеристика

Nairi — Sat, 20 Mar 2010 06:32:37 GMT

Композитор Нубар Асланян с супругой и с внуком

НУБАР АСЛАНЯН

Краткая творческая характеристика.

Нубар Асланян родился в1943году в Афинах (ГРЕЦИЯ). В1973году окончил Ереванскую (Армения) Гос. Консерваторию им. Комитаса класс композиции под руководством композитора Григора Егиазаряна. В стране с1994года. Занятие—творческая деятельность. Его произведения нашли самоутверждение в концертно-исполнитель- ской и учебной сфере. Они выражены в разных инструментально— жанровых качествах: через соло, вокал-хоровой, камерный , духовой и симфонический оркестры. Не забыта и музыка для детей. Один из любимых жанров в творчестве композитора-«программная музыка», в которой выражаются те или иные события, происходящие вокруг нас или связанные с автором. Так создались : Песня в память Ицхака Рабина «Он ушёл» (1995), СОНАТА для Виолончели соло(1996) посвящённая памяти Ёни Не- танияху, «ОБРАЩЕНИЕ»для соло Альта, посвящённое невинным жертвам второй ливанской войны(2006), КАНТАТА«a cappella» «ПРАЗДНИК УРОЖАЯ »(Суккот)(1982)-для смешанного хора , СТРУННЫЙ КВАРТЕТ No.2 памяти родителей Абраам и Естер Асланян(1971-2001) ,КОНЦЕРТИНО для Трубы и Струн. Оркестра-посвящённое сыну-первому исполнителю Армену Асланяну(1997) , «МАРШ-ПОЕМА» (2000)-посвящённая солдатам борющимся против террора,«ГИМН АРЦАХУ» для смешанного хора и симфонического оркестра(1990), посвящённый бойцам освободителям Арцаха и т.д. Иногда автор в своих программных произведениях использует и народ ные песни-мелодии,суть –настроение и содержание которых актуальны, т.е. и сегодня они соответствуют настроению его сочинений, выражен- ных в духе музыки 20-ого века.В подверждение этому: СТРУННЫЙ КВАРТЕТ Nо. 3 «АРМЕНИЯ 88-93» (1996), и СОНАТА для ф-но (1993), которые являются эхом страшного землетрясения 1988года и пост-перестроечного (perestroika) периода(1988-1993), СОНАТА для Флейты и Гобоя (1977) , Сюита «В ГОРАХ» (2001) для Деревянно –духовых и ф-но –посвящёная Почётному Консулу Армении В Израиле г. Цолаку Момджяну, Марш-Поема «САРДАРАПАТ» (1965)посвящённый ПАМЯТИ ЖЕРТВ ГЕНОЦИДА АРМЯН В 1915 году в ТУРЦИИ, «ХРАБРЕЦАМ СИПАНА» посвящённый 90 летию ПАМЯТИ ЖЕРТВ ГЕНОЦИДА АРМЯН, Поэм –Элегия посвящённый Грант Динку (2007) ... Больше всех Н. Асланяну близка музыка БЕТХОВЕНА, МАЛЕРА , ШОСТАКОВИЧА и ХАЧАТУРЯНА. Нубар Асланян с семьёй проживает в Хайфе, активист товарищества «СЕПТИМА» и своим творчеством способствует продвижению изра- ильской музыки. Его произведения исполнялись в США, КАНАДЕ , ЮГОСЛАВИИ, ГРЕЦИИ,БОЛГАРИИ, ШВЕЦИИ, ШВЕЙЦАРИИ, ЮЖНОЙ КОРЕЕ(ACL 9),ГЕРМАНИИ, CCCР,АРМЕНИИ, ИЗРАИЛЕ.... 　　

noubar@012.net.il

Для дополнительной информации посетите Официальный сайт Союза Композиторов Израиля

http://www.israelcomposers.org/Members.aspx?lang=English&letter=A&id=126

«Հիմն Արցախին» - տպագրվեց կոմպոզիտոր Նուբար Ասլանյանի պոեմը

Nairi — Wed, 10 Mar 2010 14:11:13 GMT

Նկարում՝ Հայաստանի Հանրապետության և Իսրայելի կոմպոզիտորների միության անդամ, կոմպոզիտոր Նուբար Ասլանյանը աշխատանքի ժամանակ

Այս շաբաթ իսկապես պատմական մի նոր էջ բացվեց իսրայելահայ համայնքի մշակութային պատմության մեջ: Իսրայելի Երաժշտական կենտրոնի աջակցությամբ երեք լեզուներով հրատարակվեց կոմպոզիտոր Նուբար Ասլանյանի «Հիմն Արցախին» - խառը երգչախմբի և նվագախմբի համար պոեմը՝ Բոլոր նրանց, ովքեր ընկան,

Բոլոր նրանց, ովքեր կանգնեցին Քեզ համար Արցախ խորագրով: Պոեմի խոսքերն ու երաժշտությունը գրվել էր

1990թ.-ին Երևանում և որոշ փոփոխություններից հետո լույս տեսավ այս շաբաթ: Ինչու՞ քսան տարի հետո.

Դե մի շատ պարզ պատճառով՝ Արցախյան ազատամարտի տարիներին հասկանալի պատճառներով հետաձգվեց,

իսկ մեր օրերում Հայ-թուրքական արձանագրությունների ստորագրումից հետո ու Ղարաբաղյան խնդրի խա-ղաղ կարգավորման շուրջ տարվող բանակցությունների ակտիվացումը նոր հող նախապատրաստեց պոեմի

հրատարակման համար:

ՀԻՄՆ ԱՐՑԱԽԻՆ

Իմ Արցախ երկիր,երկիր դարավոր

Իմ Արցախ երկիր,արնոտ,վիրավոր

Դու ճախրող Բազե,բայց խոցված սրտից,

Տարաբախտ,տառապած,բայց կանգնած:

Շատ դարեր անցան,դու հայ մնացիր,

Շատ ջրեր անցան,բայց դու իմացիր

Զավակներդ քո սուրբ գործիդ կանգնած

Թշնամուդ դիմաց բերդ դարձան:

Դու Հայոց ոստան,իմ բարի Արցախ,

Դու իմ մայր օրրան, անառիկ Արցախ

Քեզ համար միշտ կանք,հավատա դու մեզ

Մենակ չես մնա,քեզ հետ ենք հավերժ՝

Հավատա դու մեզ,հավատա...:

Ոչ մի ուժ երբեք մեզ չի սասանի

Քանի որ ունենք արմատ մայրենի

Հավատա դու մեզ,հավատա...

Մեր կռվին արդեն էլ նահանջ չկա

Մեր հուժկու բազկին դիմանալ չկա

Մեծ է կամքը մեր,պարտքը մեր նախնյաց

Պիտ փրկենք մեր երկիրն Ավետյաց:

.................................................

Եւ օրեր կանցնեն, կբուժվի վերքդ,

Եւ օրեր կանցնեն,կհնչի երգդ

Նոր ձայնով,ուժգին,ի լուր աշխարհի՝

Լսեցե՛ք,ճանաչե՛ք Արցախին:

01.02.1990.Երեւան:

Կոմպոզիտորը տրամադրեց մեր միությանը նաև իր ստեղծագործության պարտիտուրան:

Ներբեռնել՝ Պարտիտուրան

/Nairi/N.A.Hymn_to_Artsakh_Score.pdf

Հեղինակի բոլոր իրավունքները պաշտպանված են միջազգային օրենքներով: